'Trauma is not an unusual experience. It is actually extremely common.'
Bessel Van Der Kolk
Wat is een trauma?
|
Een trauma is een onverwerkte gebeurtenis uit het verleden, zoals een ongeval, het overlijden van een belangrijk persoon, seksueel misbruik, geweld of pesterijen, maar slaat ook op psychische wonden die je hebt opgelopen tijdens je jeugd omdat je ouders je bijvoorbeeld emotioneel hebben verwaarloosd of emotioneel onbeschikbaar waren.
Daarbij is het niet zozeer de gebeurtenis op zich die van tel is, maar eerder de subjectieve ervaring van het kind of volwassene die bepaalt of iets als traumatisch wordt ervaren. Deze gebeurtenis heeft zo'n diepe indruk op je gelaten, dat je het nog steeds moeilijk vindt om ermee om te gaan. De gevolgen van traumaDe gevolgen van trauma kunnen variëren en hebben invloed op verschillende aspecten van iemands leven. Ze kunnen zich uiten op psychisch, emotioneel en lichamelijk vlak.
Psychische gevolgen: Moeite met concentreren, dissociatie (Het gevoel losgekoppeld te zijn van de wereld), hyperalertheid, geheugenproblemen, een laag zelfbeeld, angstklachten (zoals faalangst, bindingsangst of verlatingsangst), verslavingen, nachtmerries en herbelevingen (PTSS), zelfverminking. Emotionele gevolgen: Overweldigende emoties, somberheid en depressie, gevoelens van wanhoop en hopeloosheid, angst en paniek, schaamte- en schuldgevoelens, boosheid en prikkelbaarheid. |
|
Lichamelijke gevolgen: Verhoogde of verlaagde hartslag, hoofdpijn, duizeligheid, chronische pijn, ademhalingsproblemen, maag-, darm- en blaasproblemen, seksuele problemen, chronische vermoeidheid.
Het is belangrijk om te beseffen dat iedereen anders reageert op trauma.
Het is belangrijk om te beseffen dat iedereen anders reageert op trauma.
Meer over de impact van trauma op het zenuwstelsel vind je hier:
De onzichtbare draad: Trauma als voedingsbodem voor destructieve relaties
Codependentie
Codependentie is een relationeel patroon waarbij iemand zichzelf structureel wegcijfert om de ander te ondersteunen, te redden of tevreden te houden. Het lijkt op zorgzaamheid, maar is vaak geworteld in angst, controle en een diep verlangen naar bevestiging. Mensen die codependent gedrag vertonen, voelen zich pas waardevol als ze nodig zijn, en halen hun identiteit uit het zorgen voor anderen - vaak ten koste van hun eigen welzijn.
Dit gedrag ontstaat zelden uit het niets. In veel gevallen ligt er een diepgeworteld trauma aan de basis. Denk aan een jeugd waarin emotionele veiligheid ontbrak, waarin liefde werd verdiend door te pleasen, of waarin grenzen niet werden gerespecteerd. In zulke omstandigheden leert een kind dat het veiliger is om zich aan te passen, te zorgen, en conflicten te vermijden dan om zichzelf te zijn.
Wanneer deze patronen zich voortzetten in volwassen relaties, kan codependentie zich manifesteren als:
Dit gedrag ontstaat zelden uit het niets. In veel gevallen ligt er een diepgeworteld trauma aan de basis. Denk aan een jeugd waarin emotionele veiligheid ontbrak, waarin liefde werd verdiend door te pleasen, of waarin grenzen niet werden gerespecteerd. In zulke omstandigheden leert een kind dat het veiliger is om zich aan te passen, te zorgen, en conflicten te vermijden dan om zichzelf te zijn.
Wanneer deze patronen zich voortzetten in volwassen relaties, kan codependentie zich manifesteren als:
- Overmatige verantwoordelijkheid nemen voor de emoties of problemen van de ander
- Moeite met grenzen stellen uit angst voor afwijzing
- Zelfverwaarlozing in ruil voor acceptatie
- Schuldgevoel bij het kiezen voor jezelf
- Vasthouden aan ongezonde relaties uit angst voor verlating
Relatieverslaving
Relatieverslaving is een verwante maar intensere vorm van emotionele afhankelijkheid. Waar codependentie draait om het zorgen voor de ander, draait relatieverslaving om het niet kunnen functioneren zonder de ander. Het is een verslavingspatroon waarbij liefde, aandacht of bevestiging van een partner fungeert als een soort emotionele drug.
Mensen met relatieverslaving ervaren vaak:
Mensen met relatieverslaving ervaren vaak:
- Een obsessieve focus op de partner
- Angst, paniek of leegte bij afstand of afwijzing
- Herhaaldelijk terugkeren naar destructieve relaties
- Verlies van eigen identiteit binnen de relatie
- Een gevoel van “high” bij romantische bevestiging, gevolgd door “crash” bij conflict of afstand
